- Naszym gościom proponujemy nocleg w pokoju dwu- lub czteroosobowym z dostępem do łazienki. Na życzenie zapewniamy całodobowe wyżywienie oparte przede wszystkim na własnych produktach. Oferujemy także dostęp do kuchni – wyjaśnia Aleksandra Reksa, właścicielka gospodarstwa ,Pod Brzózkami” w Kamionce gm. Malbork.

A. Reksa przyznaje, że z tej propozycji korzystają głównie przyjezdni, jednak gospodarze zapraszają również malborczyków. - Najmłodsi goście mają okazję do kontaktu ze zwierzętami i przyrodą. W gospodarstwie znajduje się również, m.in. basen dla dzieci i huśtawki. Ponadto organizujemy ogniska, grill oraz wycieczki rowerowe. Chętni mogą skorzystać z możliwości jazdy konnej wierzchem lub bryczką w sąsiednim gospodarstwie – mówi A. Reksa.

Bliższe informacje na temat gospodarstw agroturystycznych znajdujących się w okolicach Malborka można uzyskać pod adresem: www:cdr.gov.pl/starepole/.

Autor artykułu: (J.K.)

- Proszę przedstawić wybrzeżowym kibicom przebieg swojej dotychczasowej kariery.

- Jestem wychowankiem klubu Stadion Śląski Chorzów. Spędziłem tam tylko okres juniorski, a później przeszedłem do Ruchu Chorzów. Tam jeszcze przez rok grałem w juniorach, z którymi zdobyłem mistrzostwo Polski. Później przez 13 lat grałem już w pierwszym zespole Ruchu i miałem okazję cieszyć się z mistrzostwa i Pucharu Polski. W czasie gdy reprezentowałem barwy “Niebieskich” zaliczyłem również epizod reprezentacyjny. Otrzymałem powołanie od trenera Wojciecha Łazarka na atrakcyjne tournee po Ameryce Południowej. Wystąpiłem w dwóch meczach: z Gwatemalą i Meksykiem. Więcej niestety już w kadrze nie grałem. Tak jak powiedziałem, był to tylko epizod, jednak bardzo przyjemny. Tych meczów nikt mi nie odbierze. Później przez trzy miesiące występowałem w Sokole Tychy i następnie przeszedłem do Polonii/Szombierek Bytom. Nagle, niespodziewanie dla mnie, trafiłem do targanej olbrzymimi kłopotami Pogoni Szczecin. Udało nam się jednak utrzymać i być może teraz Pogoń zaistnieje na arenie międzynarodowej.

- Ile było w sumie występów w ekstraklasie?

- Na pewno ponad 300. Debiutowałem w 1984 roku. Ile dokładnie nie wiem, bowiem pojawiały się różne informacje. Najlepiej wie mój tata, który dokładnie to śledzi.

- Co więc taki piłkarz robi zaledwie w trzeciej lidze?

- Taki piłkarz gra tam, gdzie go chcą. Tak naprawdę to duża w tym zasługa Maćka Faltyńskiego. Mam nadzieję, że przydam się w walce o awans do drugiej ligi. Poza tym mam już prawie 36 lat. Gdyby nie zgłosiła się do mnie Arka to prawdopodobnie zakończyłbym karierę. Rozważałem taką ewentualność. Jeżeli zdrowie dopisze to myślę, że mogę jeszcze pograć. Umiejętności mi nie zabraknie. Młodzież pali się do gry, więc powinno być dobrze.

Więcej pytań do Dariusza Fornalaka w dzisiejszym “Dzienniku Bałtyckim”

Autor artykułu: Paweł Bednarczyk